نگارندهای در هفته نامه «كابل» (اول اسد ۱۳۷۳) طی سفری كه در اواخر حكومت نجیب به تهران داشته و به كمك دوستش در سفارت افغانستان مقیم تهران، متوجه شده كه سفارت با رهبران احزاب و از آنجمله كریمخلیلی دارای روابط همیشگی و صمیمانه است و برای اثبات موضوع برای خودش همراه با كارمند سفارت به دیدار كریمخلیلی نایل میشود و آنوقت گویا حیرتش به اوج میرسد كه میبیند چگونه «رهبران جهادی» با سفارت دولت پوشالی در اینچنین رابطهی محكم و نزدیك بسر میبرند.
این تعجب كودكانه به هر كسی دست میدهد اگر به ماهیت احزاب و رهبرانی وابسته به پاكستان، ایران و عربستان پی نبرده باشد، به ماهیت بنیادگرایی پی نبرده باشد كه عبارتست از ارتجاع سیاه قرون وسطایی + وابستگی به كشورهای دیگر + تروریزم + فاشیزم + انواع جنایت، رذالت و شرفباختگی.