فاطمه گیلانی را همه میشناسیم همان سفیر صاحب رژیم خون و خیانت برهان الدین ربانی در چین و فعلاً رئیس سرهمیاشت و از ستارههای رسانهها که در قیافهگیری و فیس و افادهفروشی دست کمی از حنیف اتمر و امین فاطمی و دادفر سپنتا ندارد. ولی به نظر میرسد که بر اساس لااقل یکی از مصاحبههایش از آن سه وزیرک هم در وقاحت و «بزرگ نمایی» پیشی گرفت.
وقتی مصاحبهگر تلویزیون «آیینه» درباره گوگوش از وی میپرسد، با بیشرمی یک اشرافزاده، پس از تاملی فیلسوفانه جواب میدهد: «گوگوش را نشناختم»!
شاعران و نویسندگان سازشکار وطنی که خود را همچون پشک به پای رژیم ایران، سیاف، خلیلی، ربانی، قانونی و خیانتپیشگان دیگر میمالند و از اکتهای تهوعآور «پست مدرنیستی» هم غافل نیستند، بیشتر از آن وقیح اند که از این گونه سیلی خوردنها چرت شان خراب شود. با این هم دیدن فاصله زمین و آسمانی بین نویسندگان و شاعران عافیت جو، تسلیم طلب و مرتجع کشور با یک شاعر متعهد و میهنپرست و مترقی فلسطینی جالب است.
چه از سرجنایتکاران جهادی و چه افرادی ظاهراً غیرجهادی فراوان شنیده شده است که پس از سقوط رژیم پوشالی در ۱۹۹۲، امریکا افغانستان را تنها گذاشت. ولی ما همواره و موکداً گفتهایم که امریکا این دار و دستههای خاین جهادی را صرفاً برای انتقامگیری از اتحاد شوروی نه آفرید و بر سر آنها سرمایهگذاری نکرد بلکه نقشه دراز مدتتری داشت تا با تکیه روی این دارههای اسلامی و رقصاندنهای آنها به دلخواه خود، بتواند به جای پای محکمی در «قلب آسیا» دست یابد و بر کل منطقه حاکم باشد.
داکتر عبدالسمیع حامد در نوشتهای با نام «ساجق سیاسی» حرفهایی زده که اگر خواننده گذشته و وضع کنونی او را نشناسد، به آسانی فریب خورده و تصور خواهد کرد که با شاعر، کارتونیست، نویسنده و کمپوزیتوری از جنس دیگر، متفاوت از اسداله حبیب، واصف باختری، لطیف پدرام خوشخانهای، رهنورد زریاب و ازین گونه خادیـجهادیها و سازشکاران روبروست و حتی به این توهم میافتد که این ستارهی رادیو و تلویزیون و مطبوعات، سرانجام گسست کاملش را از آن افراد، و تمایلش را به مردم و سیاستی انقلابی اعلام داشته است.
عزیزان،
این نوشته را غیر از سایت «به دفاع از ملالی برخیزید» به سایتهای کابل پرس و افغان جرمن آنلاین هم فرستادم تا تعداد بیشتری بدانند که دختر دلیر و شهیر و مایهی مباهات ما در عرصهی پیکار گرانقدرش چگونه آماج حملات قلمبدستان پنهان و آشکار تبهکاران قرار دارد. و آن را برای شما میفرستم تا با انتشار در سایت «راوا» یا «پیام زن»، این سهم کوچکم در دفاع از جویا از اعتبار بیشتری برخوردار شده باشد. این تعارف نیست عزیزانم. حتی دشمنان و بدخواهان شما هم می پذیرند که سایت «راوا» پر بینندهترین سایت و «پیام زن» معتبرترین نشریهی ضد جنایتکاران از هر قماش است. در کار بزرگ تان موفق باشید.
